Mar 222013
 

Tinnitus en hyperacusis? Gratis psychische stoornis erbij!!!

In veel therapieën die ontwikkeld zijn voor tinnitus en hyperacusis patienten wordt gesproken over de psychische stoornis die ook behandeld moet worden. Blijkbaar is het een soort toegift. Tinnitus en hyperacusis? Gratis psychische stoornis erbij en dat is mooi meegenomen.

Hilke Bartels noemt in haar promotieonderzoek uit 2008 dat opmerkelijk veel patiënten met oorsuizen terneergeslagen zijn en een negatieve kijk op het leven hebben. Ze durven hun gevoelens niet met anderen te delen¹. Hierdoor ervaren zij weinig steun, wat leidt tot terugtrekkingsgedrag². Dit wordt wel omschreven als een zogenoemde “type D persoonlijkheid³“. Maar liefst 94 van de 265 onderzochte tinnituspatiënten hadden een dergelijke persoonlijkheid.

1. Ze durven hun gevoelens niet met anderen te delen

Hoe zou dat nu toch komen?

Het is weer het kip en ei verhaal. Veel tinnitus patiënten delen hun gevoelens niet meer met anderen omdat ze al zo vaak tegen het onbegrip uit de omgeving zijn aangelopen dat ze door schade en schande geleerd hebben dat het beter is om je mond te houden. Dat is geen kwestie van niet durven, maar van niet meer doen. Elke tinnituspatiënt heeft waarschijnlijk de volgende uitspraken, of variaties daarop, weleens gehoord:

  • Ik hoor niets
  • Je moet je niet zo aanstellen
  • Ik heb ook weleens een piepje in mijn oor, maar daar luister ik niet naar

en ben je geveld door hevige hoofdpijn:

  • Ik heb ook weleens hoofdijn, maar daar loop ik gewoon mee door

en zo nog tientallen andere opmerkingen.

2. Terugtrekkingsgedrag

Het is vanzelfsprekend, normaal en gezond dat mensen met tinnitus en hyperacusis terugtrekkingsgedrag vertonen.Tinnitus en hyperacusis kosten zoveel energie dat dat vaak nodig is omdat je het anders niet redt.

3. Type D persoonlijkheid

Wat is het doel van het in een hokje plaatsen van een tinnitus-hyperacusis patient?
Welke persoonlijkheid hadden deze mensen toen ze nog geen tinnitus hadden?

Psychische stoornis?

In 2009 toen mijn leven een grote nachtmerrie was, merkte ik b.v. dat in een bepaalde periode mijn gehoor elke dag minder werd. Dat gaf me vaak een gevoel van paniek. Aan één oor was ik al helemaal doof. Waar eindigt dit? Ben ik straks 100% doof?
Soms was ik zo uitgeput dat ik me niet kon voorstellen dat dat ooit nog goed kon komen.
Mijn leven stond helemaal op z’n kop. Alle plannen die ik nog had moest ik in de ijskast zetten, in de wetenschap dat ze er misschien nooit meer uit zouden komen.
Ik kon nergens naar toe, geen bezoek ontvangen, geen (telefoon)gesprek voeren, enz.
Ik was daardoor vaak wanhopig, boos, verdrietig, enz. Alle emoties zijn wel voorbij gekomen. Ik heb het er heel zwaar mee gehad en hoewel het nu een stuk beter gaat, is het soms nog heel zwaar.

Als mijn tinnitus en hyperacusis geen enkele emotie hadden opgeroepen, pas dan zou ik echt COMPLEET PSYCHISCH GESTOORD zijn.

Sorry, the comment form is closed at this time.