Arda

 

Geschiedenis Tinnitus en Hyperacusis

Ik ben geboren in 1944. Mijn hele kindertijd had ik tinnitus, zonder het te weten. Ik hoorde altijd een soort ruis. Ik had vaak oorontstekingen en dan nam de tinnitus sterk toe (vooral pulserende brom). Als de oorontsteking genezen was, was ik een tijdlang dover en nam de tinnitus geleidelijk weer af.
Toen ik een jaar of 5 à 6 was, logeerde er een dochtertje van kennissen van mijn ouders bij ons. Ik vroeg haar wat dat “gewouw” in je oor was. Ze zei: “Dat is een wolf, die steeds dichter bij komt, en jou gaat opeten”. Ik werd niet bang, maar begreep wel dat ze niet wist waar ik het over had. Dat was eigenlijk het eerste moment dat ik begreep dat niet iedereen dat “gewouw” in zijn hoofd had. Ik ben destijds verschillende keren bij KNO artsen geweest.
Ik herinner me één KNO arts die zei dat er een enorme druk op mijn hoofd stond. Hij kon of deed er niets mee.

In mijn puberteit kreeg ik hooikoorts en voedselallergieën. Ik ben daarvoor 15 jaar behandeld door de huisarts en later door een allergoloog, maar niets hielp. Wel kreeg ik in die 15 jaar ruim 100 injecties (desensitisatiekuren).

In 1968 ben ik geopereerd aan mijn linkeroor i.v.m. gehoorverlies. Na de operatie hoorde ik niets meer met dat oor. Het tweede oor zou ook nog geopereerd worden, maar daar heb ik een stokje voor gestoken.

In 1978 besloot ik naar een homeopaat te gaan i.v.m. de allergieën. Na 4 jaar waren mijn klachten met 90% afgenomen. Ik kan me niet herinneren dat ik tijdens die behandeling ooit over de tinnitus heb gesproken, maar ergens omstreeks 1981 werd het van het ene op het andere moment helemaal stil in mijn hoofd. Ik wist niet wat me overkwam. Ik wist niet dat de wereld zo stil kon zijn.

Omstreeks 1989 kreeg ik hyperacusis (geluiden komen versterkt en vervormd binnen) en voelde ik een enorme druk op mijn hoofd. Ik had toen geen tinnitus. Na verloop van een paar maanden verdween de druk en de hyperacusis gelukkig weer.

In 1991 kreeg ik opnieuw tinnitus (ruis + zware pulserende brom). Het was anders dan vroeger. Hoewel ik er erg veel last van had, functioneerde ik verder wel. Ik had een gezin, gaf les, volgde zelf ook cursussen en werkte als psycho-sociaal werker. Ik heb veel geprobeerd om er vanaf te komen, maar zonder resultaat. Ik herinnerde me dat in de weken voordat de tinnitus terugkwam, ik een erg stijve plek in mijn rug had gevoeld. Ik ben toen naar een chiropractor gegaan. Hij constateerde (via Vega-test) dat de bloedtoevoer naar de linkerkant in mijn hoofd wat gestagneerd was. 24 uur na de eerste behandeling was de tinnitus weg, maar kwam een paar dagen later terug. Na de tweede behandeling gebeurde hetzelfde. In totaal heb ik 10 behandelingen gehad. Steeds verdween de tinnitus na ongeveer 24 uur. Pas na de 10e behandeling bleef de tinnitus weg.
Mijn conclusie: Na de behandeling duurde het 24 uur voordat de gehoorzenuw weer voorzien was van voldoende zuurstof en voedingsstoffen en weer normaal functioneerde (andere interpretaties zijn ook mogelijk).

In januari 2009 kreeg ik voor de derde keer tinnitus. De eerste maanden leek het nog wel een beetje op de tinnitus van 1991, maar de tinnitus verergerde heel snel.

Geluiden maart 2009:

  • Keihard sissen, met daar doorheen fluittonen.
  • Het geluid van de wind in een microfoon.
  • Geluid van knetterend onweer.
  • Het geluid van een cirkelzaag.
  • Snelle tikken achter elkaar, waardoor mijn hoofd na verloop van tijd gaat meetrillen, want elk tikje is voelbaar.
  • Een razende trein (dichtbij) met fluittonen in de verte, op de voorgrond een snijmachine met snerpende geluiden.
  • Keihard geklater van water dat tussen de rotsen op steen valt.
  • Geluid van een sneeuwende TV.
  • Hoge gillende tonen.
  • Geluid van cellofaanpapier wat in elkaar gedrukt wordt.
  • Geluid van tientallen kleine belletjes die (onregelmatig) door elkaar rinkelen (dagelijks).
  • Pulserend geluid dat met elke beweging meebeweegt en waarin de hartslag te horen is: wouw, wouw, wouw, beter kan ik het niet omschrijven (dagelijks).
  • Combinaties van bovenstaande geluiden en geluiden die niet te omschrijven zijn.

De herrie was soms zo erg dat het alle geluiden van buitenaf overstemde. Als we met de auto naar een behandelaar gingen, overstemde het tinnitusgeluid het geluid van een drukke stad. Ik heb vooral in 2009, maar ook daarna, veel nachten en gedeelten van nachten in de huiskamer doorgebracht. De t.v. aan. Het geluid hard. De zender op België omdat het Belgisch nieuws de hele nacht door herhaald wordt.

Ik voelde me deze keer ook erg ziek en ik functioneerde niet meer. Ik sliep nauwelijks nog. Ik kon niet meer liggen, want dat kon mijn hoofd niet verdragen. De enige manier om überhaupt nog even in slaap te vallen was “zittend”. Ik had ook oriëntatieproblemen en als ik ‘s nachts wakker werd wist ik soms niet meer wie en waar ik was. Mijn hoofd voelde ontzettend ziek en bonsde als een zwerende vinger. Soms had ik schokkende en trillende ledematen. Ik stond trillerig op mijn benen alsof ik griep had. Ik kon niet meer naar een winkel en een gesprek voeren was vaak al teveel. De telefoon nam ik niet meer op. Ik kreeg ook problemen met mijn ogen. Ik was altijd al gevoelig voor fel licht, maar dat verergerde nu enorm. Ik kon niet meer lezen. TV kijken deed pijn aan mijn ogen. ‘t Liefst zou ik de hele dag een zonnebril dragen.
Kortom mijn leven was veranderd in een nachtmerrie. Ik lag een groot deel van de dag in een geïmproviseerd bed in een grote stoel in de huiskamer.

De huisarts stelde in eerste instantie de diagnose tinnitus en bij een volgend consult ook hyperacusis.
Hij zei dat ik er maar niet op moest rekenen dat dit nog over zou gaan. Hij verwees mij ook niet, want niemand zou iets aan mijn klachten kunnen doen. Wel schreef hij het slaapmiddel Temazepam voor. Op de bijsluiter van de Temazepam las ik een indrukwekkende lijst met mogelijke bijwerkingen, o.a. verwardheid, hoofdpijn enz. Daarvan had ik al genoeg, dus liever niet nog meer erbij.
Na het stoppen met de Temazepam zouden erge angsten, slaapstoornissen, rusteloosheid, verwardheid, verhoogde gehoorscherpte, overgevoeligheid voor licht kunnen optreden. Ook daarvan had ik al genoeg.
Verhoogde gehoorscherpte is natuurlijk mooi meegenomen voor iemand met een doof oor, maar niet voor iemand met hyperacusis.
Omdat ik vaak heel extreem reageer op medicijnen en al veel vaker te maken heb gehad met heel vervelende bijwerkingen, heb ik de Temazepam niet genomen.

De reguliere medische wereld had mij niets te bieden, dus moest ik een eigen plan maken. Dat viel niet mee omdat mijn hoofd zo ziek voelde dat het moeilijk was om goed na te denken.
In het verleden heb ik veel cursussen gevolgd op het gebied van alternatieve geneeswijzen en in 1987 ben ik afgestudeerd aan de Academie Integrale Menswetenschappen www.spso.nl. Veel van die informatie heb ik gebruikt bij het kiezen van mijn weg.

Veel therapieën hebben niets geholpen. De behandelingen bij de homeopaat en bij de aurahealer hebben wel geholpen. Ook de behandelingen bij de orthomanuele arts en later de Atlasprofilax methode lijken een positieve invloed te hebben gehad.

De homeopaat ontdekte o.a. dat er in mijn hoofd virussen en zware metalen zaten. Omdat ik erg gevoelig reageer op allerlei middelen kon hij niet alles inzetten wat hij wilde. Achteraf weet ik dat die virussen al tientallen jaren problemen met mijn gezondheid hebben gegeven. Met name de behandeling tegen de virussen heeft verbetering gebracht.

Situatie nu (januari 2013 t.o.v. 2009):

  • Het leven is gelukkig een stuk leefbaarder geworden.
  • De geluiden (tinnitus) zijn met ongeveer 75% afgenomen.
  • De hyperacusis is bijna weg. Er zijn nog een paar geluiden waar ik echt last van heb.
  • De gevoeligheid voor fel licht is teruggebracht naar het niveau van voor 2009.
  • Ik lig nog steeds delen van de dag in een stoel in de kamer.
  • Op een “goede” dag ga ik mee naar een winkel.
  • Ik kan niet een dagje uit of mee op familiebezoek.
  • Ik kan niet met vakantie.

Gelukkig is mijn gezondheidstoestand een stuk verbeterd, maar ik ben er nog lang niet. 75% verminderde tinnitus van heel erge tinnitus is nog steeds erge tinnitus, maar ik heb nog steeds hoop op genezing.

Nuenen, 14 januari 2013