apr 202013
 

Tijdens mijn opleiding aan de Academie Integrale Menswetenschappen SPSO zei een docent: “De ontmoeting met je cliënt is de beste basis voor genezing, maar omdat wij die ontmoeting niet kunnen forceren hebben we methoden en technieken“.
Volgens C.R. Rogers (1902-1987), één van de grondleggers van de humanistische psychologie, kun je met jouw blik de ander oordelen, veroordelen en hem tot object maken. Je kunt echter die ander met jouw blik ook opwekken tot menszijn. De manier van werken van Rogers was gebaseerd op gelijkwaardigheid van mens tot mens.
Door zijn aanpak werden een aantal z.g. ongeneeslijke psychiatrische patiënten wonder boven wonder genezen.

Natuurlijk baarde zijn manier van werken opzien en keken psychiaters en psychologen zijn manier van werken af en maakten er een methode of techniek van. In een aantal gevallen werkte dat, maar in veel gevallen niet. Al tijdens zijn leven, en ook daarna, werd Rogers bekritiseerd wat betreft zijn wetenschappelijke methode en de effectiviteit van zijn therapeutische benadering. Veel therapeuten maakten van zijn manier van werken een verpakking zonder inhoud. Geen wonder dat dat niet werkte.