feb 022016
 

De Inspectie voor de Gezondheidszorg wil “het verhaal van de cliënt horen”. Als je iets kunt leren, is dat van het verhaal van cliënten en hun naasten. Dat zegt Inspecteur-generaal Ronnie van Diemen volgens het Eindhovens Dagblad van 28-01-2016.

Het laatste jaar is er veel veranderd in de zorg. De gemeenten moeten met minder geld de zorg financieren. Medewerkers van de gemeente moeten hun gevoel een beetje uitschakelen om tijdens keukentafelgesprekken iedereen de “juiste” zorg aan te bieden.

Nu moeten lekeninspecteurs met professionele inspecteurs op bezoek bij zorginstellingen. Lekeninspecteurs voelen nog pijn, verdriet en andere ellende. Professionele inspecteurs voelen, ja wat voelen ze eigenlijk?

Binnenkort moet ik waarschijnlijk ook met een lekeninspecteur naar de tandarts. Die kan dan uitleggen wat voor pijn ik voel. De tandarts heeft daar misschien geen idee van.

Onze Inspecteur-generaal (wat een mooi woord is dat!) bedenkt leuke dingen maar heeft in het verleden misschien een beetje geslapen. Door de voorgestelde aanpak wordt alles nog omslachtiger en bureaucratischer.

Als burger voel ik de nieuwe extra pijn al weer aankomen.

nov 302015
 

In een uitzending van Brandpunt (KRO-NCRV) van 24 november 2015 zat een interview van Liesbeth Slaats met de Deense hoogleraar en medisch onderzoeker Peter C. Gøtzsche.
Peter Gøtzsche is directeur van de “Nordic Cochrane Centre” in Denemarken, een onafhankelijk onderzoeks- en informatiecentrum waar het wetenschappelijk bewijs voor veel reguliere medische behandelingen wordt onderzocht.
Hij schreef het boek “Dodelijke medicijnen en georganiseerde misdaad”. Het is een dik boek, 531 pagina’s in kleine lettertjes, maar de moeite van het lezen zeker waard en hij durft de dingen bij hun naam te noemen.
Wat ik al verwachtte gebeurde ook. In minder dan no time kwam ik op internet de reactie tegen: Peter Gøtzsche creëert met zijn boek een angstcultuur. De pogingen om deze onderzoeker in discrediet te brengen zijn ook al begonnen.

Hopelijk ontwikkelt Big Pharma een nieuw medicijn tegen deze angstcultuur en dan kunnen we zonder problemen zijn boek lezen. De aanbevelingen van Gøtzsche zouden de gezondheidszorg een stuk goedkoper kunnen maken, maar we kunnen ook de kop in het zand steken.

nov 112015
 

In het Eindhovens Dagblad van 4 november 2015 lees ik dat een arts meer met zijn patient moet praten.
Volgens Lea Bouwmeester, kamerlid van de PVDA moet het goede gesprek in elke spreekkamer de norm worden zelfs als het niet om een levensbedreigende ziekte gaat. Patiënten kunnen dan samen met hun arts afwegen welke behandeling het best bij de patiënt past en dat de patiënt zelf de regie houdt. Dat moet net zo normaal worden als het opnemen van de bloeddruk. De VVD wil de “eigen regie” borgen in de medische richtlijnen, zodat zorgverleners en verzekeraars dat standaard volgen.

Ik vraag me dan af: WAAR IS DIE NORM GEBLEVEN, versleten, per ongeluk in de kliko gegooid of was de norm te duur in onderhoud en daarom net als een huisdier naar het asiel gebracht? Hoe vinden wie die norm terug? Misschien door een zoekteam of normencommissie in te stellen?

De krant schrijft ook dat er al zo’n zogenaamd kijk- en luistergeld gesprek bestaat. Er wordt nog nauwelijks gebruik van gemaakt. Bovendien is de declaratiecode voor zo’n gesprek bij veel ziekenhuizen onbekend. Artsen worden betaald om te produceren, niet om te praten.

Dat niet iedere arts met zijn patiënt wil overleggen, blijkt ook uit een onderzoek van hoogleraar Trudy van der Weijden van de Universiteit Maastricht. Citaat: De patiënt laten meebeslissen in de behandelmethode raakt aan de autonomie en het verantwoordelijkheidsgevoel van de arts voor de patiënt.

Op www.ethicas.nl staat het volgende te lezen:
Al in het midden van de vorige eeuw is de autonomie van de zorgvrager al onder de aandacht gekomen. Tot dan was het vooral de arts die bepaalde wat er gebeurde. Híj nam de beslissingen, terwijl de patiënt zich tevreden stelde met de verzekering dat het allemaal wel goed zou komen. Aan die vorm van paternalisme kwam een eind toen de patiënt ging inzien dat het geen kwaad kon om zelf goed in de gaten te houden wat er allemaal aan en met hem gebeurde.

Nu, 60 jaar later bestaat er nog steeds een spanningsveld tussen autonomie van de arts en die van de patiënt.
Blijkbaar is de AUTONOMIE van een patiënt nog steeds niet vanzelfsprekend, terwijl de patiënt elke dag met zijn lijf moet leven!

sep 072015
 

Een zorgverlener heeft voor een eenvoudig bloedonderzoek van mijn vrouw een nota van € 30,18 rechtsreeks ingediend bij onze zorgverzekeraar, oftewel volledig buiten ons om. De zorgverzekeraars proberen de zorgkosten zo goedkoop mogelijk te houden en daarom hebben zorgverzekeringsmannen in streepjespakken en zorgverzekeringsvrouwen in mantelpakjes geprobeerd om alles zo goedkoop mogelijk te laten uitvoeren. De zorgverlener moet alles tot op de cent nauwkeurig specificeren. Het gaat om een bedrag dat opgebouwd is uit 15 posten van € 0,51 tot € 7,77. Alle posten worden omschreven als Hulp door specialisten. Ik vermoed dat een “deur openhouden” en “goedendag zeggen” hier ook onder vallen. De rekening bestond uit 6 pagina’s, deels zelfs in het Engels.
Omdat de zorg transparantie hoog in haar vaandel heeft staan, heb ik de zorgverzekeraar een beter omschreven specificatie van de bedragen gevraagd. Het gaat tenslotte om de gezondheid van mijn vrouw en het welzijn van de portemonnee van ons allen. Maar helaas … ik kreeg als antwoord dat i.v.m. de wet op de privacy geen gegevens over de nota betreffende mijn vrouw aan mij verstrekt mogen worden. Ze moet zelf bellen. Blijkbaar mag de zorgverzekeraar wel alles weten en de direct betrokkenenen niet. We hebben dus 6 pagina’s nietszeggende transparantie met gegarandeerde privacy gekregen.

sep 072015
 

De WHO waarschuwt voor gehoorverlies bij ruim 1,1 miljard jongeren. Dat risico op gehoorschade ontstaat door het volume op muziekspelers en telefoons en natuurlijk niet te vergeten in discotheken en op festivals. Je zou dus zeggen dat dit een serieus probleem is en dat de regering zou moeten komen met regels en geluidsnormen. Dat doet de regering dan ook in de Wet geluidshinder en er wordt gecontroleerd door de Inspectie Sociale Zaken en Werkgelegengeid. In de wet is echter niets opgenomen over geluid in discotheken, op evenementen en festivals, terwijl 80% van het uitgaanspubliek na een avondje stappen last heeft van een piep. Ook 80% vindt het geluidsvolume in uitgaansgelegenheden te hoog.

Gelukkig heeft de Nationale Hoorstichting en Club Judge een totaalpakket van concrete maatregelen ontwikkeld om gehoorschade tegen te gaan die resulteren in keurmerk OORVEILIG.
Er kan b.v. een “Oorveilig dB meter” app gedownload worden die waarschuwt als het geluid te hard staat.

In het blad Horen van de NVVS, nummer 2 van 2015, kwam ik de volgende lezerstip tegen, namelijk de app “Safe Noise”. Deze lezer kreeg in een discotheek de boodschap: Verlaat de zaal binnen 3 minuten, serieuze kans op gehoorschade.
Dankzij deze hulpmiddelen kunnen we hopelijk overleven in deze wereld vol herrie, of … spannen we het paard gewoon achter de wagen?

sep 072015
 

Minister Schippers heeft in 2010 een wijziging aangebracht in de “Regeling Zorgverzekering”. Vanaf 9 juli 2010 mogen zorgverzekeraars patientendossiers opvragen bij artsen, als de verzekeraar vindt dat bepaalde artsen teveel declareren. De betrokken patienten zijn hiervan niet op de hoogte, maar het beroepsgeheim van artsen en de privacy van de patient spelen blijkbaar een ondergeschikte rol. Na het zien van het programma “De Monitor, dokters in de knel” van 6 september 2015, lijkt het mij verstandig om nog een strip te maken met de titel “De zorgverzekeraar en oom Dagobert”.

Voor de mensen die oom Dagobert nog niet kennen, staat de volgende omschrijving op www.wikiwand.com/nl/Dagobert_Duck
Oom Dagobert probeert op elke mogelijke manier geld te besparen. Als het op geld verdienen aankomt laat hij zich echter door niets of niemand tegenhouden. Hij zoekt voortdurend nieuwe doelen om na te streven en zo meer geld te verdienen, zoals het afsluiten van een goede zakendeal of het vinden van een verborgen schat. Als zakenman gaat hij vaak agressief en doortastend te werk.

jul 122015
 

Onlangs kwam in het nieuws dat er een Suske en Wiske is gemaakt die moet helpen in de strijd tegen antiobioticaresistentie. Minister Schippers laat deze speciale uitgave met de naam “Suske en Wiske en tante Biotica” in de wachtkamers van alle huisartsen in Nederland leggen. Patiënten moeten voorgelicht en opgevoed worden. Je zou daarom kunnen denken dat antiobiotica bij de drogist vrij verkrijgbaar is, maar het tegendeel is waar. Elk recept voor antibiotica wordt voorgeschreven door een arts, dus waarom de vanzelfsprekendheid dat de patiënt moet worden opgevoed?
Ik stel voor dat er voor artsen een speciale uitgave van Kuifje wordt gemaakt met de titel “Kuifje en kapitein Haddockter”.

dec 212014
 

In het blad HOREN (2014 nr. 3), magazine van de NVVS, staat een lezerscolumn “Leer er maar mee leven”. De schrijver heeft nu 10 jaar tinnitus. In dat artikeltje stelt de schrijver dat hij op een bepaald moment in zijn leven er achter kwam dat hij een belangrijke stap in zijn leerproces had overgeslagen, want hij wilde destijds nog steeds van zijn tinnitus afkomen.

Ik denk dan, iedereen wil van zijn tinnitus afkomen, wat is daar nu mis mee???

Er bestaat blijkbaar een “juiste” houding bij ziekte. Bij veel ziekten is het belangrijk om je ziekte niet lijdzaam te ondergaan, strijdbaar te zijn, positief te denken, zelf naar oplossingen te zoeken, maar blijkbaar is dat bij tinnitus anders.
“Hulp” werkt alleen als je de “valse hoop” op genezing hebt opgegeven.

Ik heb nu voor de 3e keer tinnitus. Dat betekent dat het twee keer is verdwenen, niet vanzelf, maar blijkbaar vond ik de juiste methode die mij destijds van de tinnitus afhielp.

Deze keer is het heel anders dan de vorige keren, maar het verschijnsel heeft wel dezelfde naam.
Net als de vorige keren kom ik veel onbegrip tegen in de omgeving, maar vooral ook bij hulpverleners. Deze keer is dat vervelender omdat de klachten zo erg zijn dat een normaal leven niet mogelijk is.

Omdat voor tinnitus geen echte behandeling bestaat, krijg je vaak de volgende adviezen:

  • Je moet er maar rekening mee houden dat je niet weer beter word
  • Je moet wel je best doen om beter te worden
  • Je went er wel aan
  • Je moet er niet aan denken
  • Je moet er niet naar luisteren
  • Je moet afleiding zoeken
  • Je zult je ziekte moeten accepteren
  • Je moet positief denken, maar wel oppassen voor valse positiviteit
  • Je moet vriendjes worden met je tinnitus

Ik weet dat het allemaal positief bedoeld is, maar tegelijkertijd besef ik op dat moment dat de raadgevers geen flauw idee hebben van wat de impact van tinnitus op mijn leven is en op het leven van anderen met ernstige tinnitus.

Ik heb de hoop op genezing nog steeds niet opgegeven. Na bijna 6 jaar is het geluid van de tinnitus met 80% afgenomen. Dat resultaat had ik zeker niet bereikt als ik de “valse hoop” op genezing had opgegeven.

jun 162014
 

Ik heb afgelopen week “aardbeismaak vla” van de Melkunie gekocht. Bij nader inzien blijkt het woordje “smaak” klein geschreven. Ik vermoed dat dit zo is omdat er geen “aardbeien” staat maar “aardbei”. Op de ingrediëntenlijst kom je echter geen “aardbeien” of “aardbei” tegen. Bij nader onderzoek blijkt dat de kleurstof karmijnzuur (is E120, maar niet genoemd) ons mede het aardbeiengevoel moet geven.
Ik voel me belazerd door de Melkunie.

En wat zegt de Melkunie op haar website over de heerlijke zachte aardbeiensmaak: “Zonder stukjes. Die smaakt lekker naar aardboe!“. Voor mij is het “Bah!”

 Posted by at 13:40
mei 092014
 

De laatste jaren zie je vaak dat ministers en staatssecretarissen discussies in het parlement afdoen met “dat moet op Europees niveau geregeld worden”. Je moet er dan niet van opkijken dat onze vetbetaalde Europarlementariërs er iets moois van maken. Alles wordt goed geregeld. Zo “goed” zelfs dat het minister Kamp van Economische Zaken te ver gaat. Dat probleem moet dan weer opgelost worden met een nieuwe Europese waakhond. Maar de minister moet toch weten dat waakhonden duur zijn in aanschaf en onderhoud. Dit is het paard (de hond) achter de wagen spannen. Zou het niet handiger zijn, dat onze ruim 750 Europarlementariërs gewoon hun werk doen en er geen regelzooitje van maken?

 Posted by at 07:43