nov 072017
 

Op 23 oktober 2017 verscheen op internet het volgende berichtje:

GGZ Nederland roept zorginstellingen op om bepaalde patiëntgegevens toch te delen met een databank, hoewel minister Schippers zegt dat het niet mag.
Zorginstellingen laten patiënten voor en na hun behandeling vragenlijsten invullen over onder meer angsten en zelfmoordneigingen. De lijsten worden volgens GGZ Nederland gebruikt om de kwaliteit te verbeteren.
Volgens minister Schippers moeten patiënten daar dan wel toestemming voor geven. GGZ zegt regels gevonden te hebben waardoor toestemming niet nodig is, maar juristen betwijfelen dat.

Bijna onmerkbaar wordt onze privacy steeds meer ingeperkt. De minister geeft geen toestemming, maar de GGZ heeft blijkbaar toch een maas in de wet gevonden om geen toestemming aan patienten te hoeven vragen, waardoor volgens de GGZ de kwaliteit van de zorg verbeterd wordt.
Om de kwaliteit van de privacy maakt de GGZ zich niet druk.

nov 072017
 

De European Academies Science Advisory Council EASAC bestaat uit de verschillende Nationale Academiën van Wetenschappen van de EU-lidstaten. Het doel van de EASAC is om Europese beleidsmakers op een wetenschappelijke manier te adviseren bij het nemen van doordachte politieke beslissingen.

Op 21 september 2017 verscheen het volgende bericht van de Europese adviesraad in de media: Stop met gedogen homeopathische middelen. Volgens de raad is er geen enkel wetenschappelijk bewijs dat homeopathische middelen werken voor welke ziekte dan ook.

Volgens een bericht van de Artsen Vereniging Integrale Geneeskunde AVIG van 25 september 2017, baseert de EASAC zich op onbetrouwbare, deels frauduleuze rapporten, zie persbericht op https://static.beheerpaneel.nl/user/avig/Nieuws/Persbericht_AVIG_EASAC.pdf.
De AVIG roept daarom de EASAC op tot een wetenschappelijke dialoog samen met homeopatische onderzoekers.

De onafhankelijke Zweedse onderzoeker professor Robert Hahn stelde in 2013 zelfs vast dat het bewijs voor homeopathie alleen onderuit gehaald kan worden door meer dan 90% van de onderzoeken te schrappen of door dubieuze statistiek.

Wie heeft gelijk?
Voor een leek is het moeilijk om de waarheid te achterhalen. Mensen die door een homeopatische behandeling zijn geholpen, hoef je niet te overtuigen.
Wil je je toch een oordeel vormen, lees dan het uitstekend geschreven boek “De zonen van Hippokrates” van Ronald van Vierzen.

nov 072017
 

Stress maakt tinnitus erger en dat klopt. Dit geldt voor elke ziekte, maar stress is niet de oorzaak. Bij elke ziekte nemen de symptomen toe door stress, maar daar wordt niet over gesproken als de oorzaak van een ziekte bekend is.
Omdat de oorzaak van tinnitus en hyperacusis niet bekend is, wordt door artsen en specialisten vaak meteen de stress van stal gehaald en dat leidt dan tot een reactie als “Ga maar naar de yoga” of “Je moet niet zo stressen”, of “Je moet stress vermijden” alsof je stress bewust opzoekt en alsof stress überhaupt te vermijden valt. Stress hoort nu eenmaal bij het leven.
Door dergelijke uitspraken voelen mensen met tinnitus zich niet bepaald serieus genomen.

aug 112017
 

In de stadsschouwburg van Amsterdam zijn op 14 november 2016 de twaalfde Big Brother Awards uitgereikt. De publieksprijs was voor Edith Schippers, minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.
Ze kreeg de prijs voor haar voorstel voor een nieuwe Wet marktordening gezondheidszorg. Deze wet maakt een uitbreiding mogelijk voor zorgverzekeraars om inzage te krijgen in de medische dossiers van verzekerden. De bedoeling van deze wet is om fraude te voorkomen en op te sporen, hoewel de fraude voor het grootste deel NIET door de verzekerden gepleegd wordt.

Wanneer de politie bij iemand een huiszoeking wil doen, moet er sprake zijn van ernstige verdenking van een strafbaar feit. Een rechter-commissaris moet daarvoor een machtiging verlenen. Zo werkt dat in een rechtsstaat.

De inzage in de medische dossiers van cliënten van de zorgverzekeraars gebeurt echter zonder dat daar een rechter-commissaris aan te pas komt. Ook de cliënt hoeft geen toestemming gegeven. Sterker nog, het gebeurt zonder dat hij het weet.
Het is dus een grove schending van de privacy en wat de zorgverzekeraar vervolgens vindt, zou daarom ook nog eens beschouwd moeten worden als onrechtmatig verkregen bewijs.

Het is wel de bedoeling van de minister dat de patient binnen 3 maanden op de hoogte gesteld moet worden van het feit dat de zorgverzekeraar (een “huiszoeking” heeft gedaan en) inzage heeft gehad in zijn dossier, maar in de praktijk blijkt dat dat nauwelijks gebeurt.

Het vooraf op de hoogte stellen bij inzage, vindt Schippers niet nodig omdat dit zou resulteren in een zeer hoge administratieve last. Bovendien wordt de privacy al voldoende gewaarborgd door zorgverleners en zorgverzekeraars volgens de minister.

Hoezo privacy?
Het is blijkbaar zo dat de verdachte van een misdrijf meer rechten heeft dan een verzekerde.

jul 272017
 

In 2009 sloeg de tinnitus en hyperacusis in alle hevigheid toe. Vanaf dat ogenblik werd ons leven erdoor beheerst. Het was ongetwijfeld niet alleen de erge tinnitus en hyperacusis want ik voelde me doodziek, had hevige hoofdpijnen en kon nauwelijks op mijn benen staan. Ik had er moeite mee om de dagen door te komen.

Na ongeveer drie jaar op de bank te hebben doorgebracht, ging het iets beter.

Voor 2009 waren wij al bezig met genealogisch onderzoek en hadden wij al verschillende familieboeken geschreven. Op dagen dat het wat beter ging, pakte ik voorzichtig “ons werk” weer op.

In 2016 kwam het boek uit:
“De familie Zoutman en de zee”. Dit boek gaat over mijn zeevarende voorouders.

In 2017 volgden nog twee boeken:
“Berend Jans Jonker – een zeeman uit Veendam” en
“Verhalen van Roelf Wichers”. Dit laatste boek is geschreven door Roelf Wichers, die al sinds 1955 in Nieuw-Zeeland woont. De verhalen zijn door ons bewerkt en van illustraties voorzien.

Het schrijven van deze boeken was voor mij een enorm goede afleiding. Ons leven wordt gelukkig niet meer beheerst door tinnitus. Ook buiten het schrijven kunnen we weer het een en ander ondernemen.

De tinnitus is sinds 2009 met 85% afgenomen. Ik had dat 8 jaar geleden niet kunnen bedenken.

 Posted by at 12:23
feb 022016
 

De Inspectie voor de Gezondheidszorg wil “het verhaal van de cliënt horen”. Als je iets kunt leren, is dat van het verhaal van cliënten en hun naasten. Dat zegt Inspecteur-generaal Ronnie van Diemen volgens het Eindhovens Dagblad van 28-01-2016.

Het laatste jaar is er veel veranderd in de zorg. De gemeenten moeten met minder geld de zorg financieren. Medewerkers van de gemeente moeten hun gevoel een beetje uitschakelen om tijdens keukentafelgesprekken iedereen de “juiste” zorg aan te bieden.

Nu moeten lekeninspecteurs met professionele inspecteurs op bezoek bij zorginstellingen. Lekeninspecteurs voelen nog pijn, verdriet en andere ellende. Professionele inspecteurs voelen, ja wat voelen ze eigenlijk?

Binnenkort moet ik waarschijnlijk ook met een lekeninspecteur naar de tandarts. Die kan dan uitleggen wat voor pijn ik voel. De tandarts heeft daar misschien geen idee van.

Onze Inspecteur-generaal (wat een mooi woord is dat!) bedenkt leuke dingen maar heeft in het verleden misschien een beetje geslapen. Door de voorgestelde aanpak wordt alles nog omslachtiger en bureaucratischer.

Als burger voel ik de nieuwe extra pijn al weer aankomen.

nov 302015
 

In een uitzending van Brandpunt (KRO-NCRV) van 24 november 2015 zat een interview van Liesbeth Slaats met de Deense hoogleraar en medisch onderzoeker Peter C. Gøtzsche.
Peter Gøtzsche is directeur van de “Nordic Cochrane Centre” in Denemarken, een onafhankelijk onderzoeks- en informatiecentrum waar het wetenschappelijk bewijs voor veel reguliere medische behandelingen wordt onderzocht.
Hij schreef het boek “Dodelijke medicijnen en georganiseerde misdaad”. Het is een dik boek, 531 pagina’s in kleine lettertjes, maar de moeite van het lezen zeker waard en hij durft de dingen bij hun naam te noemen.
Wat ik al verwachtte gebeurde ook. In minder dan no time kwam ik op internet de reactie tegen: Peter Gøtzsche creëert met zijn boek een angstcultuur. De pogingen om deze onderzoeker in discrediet te brengen zijn ook al begonnen.

Hopelijk ontwikkelt Big Pharma een nieuw medicijn tegen deze angstcultuur en dan kunnen we zonder problemen zijn boek lezen. De aanbevelingen van Gøtzsche zouden de gezondheidszorg een stuk goedkoper kunnen maken, maar we kunnen ook de kop in het zand steken.

nov 112015
 

In het Eindhovens Dagblad van 4 november 2015 lees ik dat een arts meer met zijn patient moet praten.
Volgens Lea Bouwmeester, kamerlid van de PVDA moet het goede gesprek in elke spreekkamer de norm worden zelfs als het niet om een levensbedreigende ziekte gaat. Patiënten kunnen dan samen met hun arts afwegen welke behandeling het best bij de patiënt past en dat de patiënt zelf de regie houdt. Dat moet net zo normaal worden als het opnemen van de bloeddruk. De VVD wil de “eigen regie” borgen in de medische richtlijnen, zodat zorgverleners en verzekeraars dat standaard volgen.

Ik vraag me dan af: WAAR IS DIE NORM GEBLEVEN, versleten, per ongeluk in de kliko gegooid of was de norm te duur in onderhoud en daarom net als een huisdier naar het asiel gebracht? Hoe vinden wie die norm terug? Misschien door een zoekteam of normencommissie in te stellen?

De krant schrijft ook dat er al zo’n zogenaamd kijk- en luistergeld gesprek bestaat. Er wordt nog nauwelijks gebruik van gemaakt. Bovendien is de declaratiecode voor zo’n gesprek bij veel ziekenhuizen onbekend. Artsen worden betaald om te produceren, niet om te praten.

Dat niet iedere arts met zijn patiënt wil overleggen, blijkt ook uit een onderzoek van hoogleraar Trudy van der Weijden van de Universiteit Maastricht. Citaat: De patiënt laten meebeslissen in de behandelmethode raakt aan de autonomie en het verantwoordelijkheidsgevoel van de arts voor de patiënt.

Op www.ethicas.nl staat het volgende te lezen:
Al in het midden van de vorige eeuw is de autonomie van de zorgvrager al onder de aandacht gekomen. Tot dan was het vooral de arts die bepaalde wat er gebeurde. Híj nam de beslissingen, terwijl de patiënt zich tevreden stelde met de verzekering dat het allemaal wel goed zou komen. Aan die vorm van paternalisme kwam een eind toen de patiënt ging inzien dat het geen kwaad kon om zelf goed in de gaten te houden wat er allemaal aan en met hem gebeurde.

Nu, 60 jaar later bestaat er nog steeds een spanningsveld tussen autonomie van de arts en die van de patiënt.
Blijkbaar is de AUTONOMIE van een patiënt nog steeds niet vanzelfsprekend, terwijl de patiënt elke dag met zijn lijf moet leven!

sep 072015
 

Een zorgverlener heeft voor een eenvoudig bloedonderzoek van mijn vrouw een nota van € 30,18 rechtsreeks ingediend bij onze zorgverzekeraar, oftewel volledig buiten ons om. De zorgverzekeraars proberen de zorgkosten zo goedkoop mogelijk te houden en daarom hebben zorgverzekeringsmannen in streepjespakken en zorgverzekeringsvrouwen in mantelpakjes geprobeerd om alles zo goedkoop mogelijk te laten uitvoeren. De zorgverlener moet alles tot op de cent nauwkeurig specificeren. Het gaat om een bedrag dat opgebouwd is uit 15 posten van € 0,51 tot € 7,77. Alle posten worden omschreven als Hulp door specialisten. Ik vermoed dat een “deur openhouden” en “goedendag zeggen” hier ook onder vallen. De rekening bestond uit 6 pagina’s, deels zelfs in het Engels.
Omdat de zorg transparantie hoog in haar vaandel heeft staan, heb ik de zorgverzekeraar een beter omschreven specificatie van de bedragen gevraagd. Het gaat tenslotte om de gezondheid van mijn vrouw en het welzijn van de portemonnee van ons allen. Maar helaas … ik kreeg als antwoord dat i.v.m. de wet op de privacy geen gegevens over de nota betreffende mijn vrouw aan mij verstrekt mogen worden. Ze moet zelf bellen. Blijkbaar mag de zorgverzekeraar wel alles weten en de direct betrokkenenen niet. We hebben dus 6 pagina’s nietszeggende transparantie met gegarandeerde privacy gekregen.

sep 072015
 

De WHO waarschuwt voor gehoorverlies bij ruim 1,1 miljard jongeren. Dat risico op gehoorschade ontstaat door het volume op muziekspelers en telefoons en natuurlijk niet te vergeten in discotheken en op festivals. Je zou dus zeggen dat dit een serieus probleem is en dat de regering zou moeten komen met regels en geluidsnormen. Dat doet de regering dan ook in de Wet geluidshinder en er wordt gecontroleerd door de Inspectie Sociale Zaken en Werkgelegengeid. In de wet is echter niets opgenomen over geluid in discotheken, op evenementen en festivals, terwijl 80% van het uitgaanspubliek na een avondje stappen last heeft van een piep. Ook 80% vindt het geluidsvolume in uitgaansgelegenheden te hoog.

Gelukkig heeft de Nationale Hoorstichting en Club Judge een totaalpakket van concrete maatregelen ontwikkeld om gehoorschade tegen te gaan die resulteren in keurmerk OORVEILIG.
Er kan b.v. een “Oorveilig dB meter” app gedownload worden die waarschuwt als het geluid te hard staat.

In het blad Horen van de NVVS, nummer 2 van 2015, kwam ik de volgende lezerstip tegen, namelijk de app “Safe Noise”. Deze lezer kreeg in een discotheek de boodschap: Verlaat de zaal binnen 3 minuten, serieuze kans op gehoorschade.
Dankzij deze hulpmiddelen kunnen we hopelijk overleven in deze wereld vol herrie, of … spannen we het paard gewoon achter de wagen?